R P G

Proponuje tak jak na wielu forach zrobić historyjkę. Tak że każdy może dodać max 3 zdania. Zaczynam.
Za siedmioma górami, za siedmioma miastami żyła sobie grupka poszukiwaczy przygód. Mieli oni już różne przygody, ale ta była ich najlepszą, a zarazem najniebezpieczniejszą.

Dodam jeszcze mały regulamin.

Nie dodajemy komentarzy. (np. hehe, no to teraz mają przerąbane) od siebie.

Piszemy na temat.

Dodajemy numer "części" którą dodajemy.

Nie piszemy rzeczy bez sensu.

Staramy się trzymać klimat.

Nie wstawiamy emotikonów.

**2**
Pierwszy z nich - Terilios - był adeptem sztuki magii. Ma czarne, opadające na ramiona włosy i niebieski oczy o przenikliwym wejrzeniu. Nie boi się jednak niczego, choć z broni ma tylko łuk krótki, takiż miecz, no i oczywiście magię.

**3**
Drugi i trzeci z nich byli wojownikami, mieli długie miecze, którymi potrafili się doskonale posługiwać, zawsze w walkach stawali przed magiem Terilliosem i osłaniali go gdy on ciskał czarami we wrogów. Imiona tych śmiałków to Tahalis i Kolevian.

**4**

Czwarty i ostatni był niziołkiem łotrzykiem. Jego imię, Destan, było mało znane, ale zamierzał je rozpowszechnić, być okrytym sławą i chwałą. Zawsze nosił sztylet, zestaw łotrzyka, linę i pochwę w rękawie.

**5**
Wszyscy wyruszą na najniebezpieczniejszą z misji, mają bowiem zwiedzić i opowiedzieć o tym co było w zakazanym lesie do którego nikt nie wchodził i nikt nie wychodził od wieków. Krążą plotki, że czają się tam złe i potężne smoki i ohydne mutanty, a kto tam raz wejdzie, to już nie wyjdzie. Ci oto śmiałkowie postanowili tam pójść, mieli wyruszać za kilka dni...

**6**

Mieli śladowe ilości pieniędzy, więc spali za murami miasta na zwijanych posłaniach. Jeden z nich zawsze czuwał, gdy inni spali. Jak dotąd nie zauważyli żadnego niebezpieczeństwa od dwóch dni, więc nie czują się zagrożeni.

**7**
W razie śmierci spisali swoje testamenty.
Minęło kilka dni, mieli wyruszać, lecz godzinę przed wymarszem coś ich zatrzymało.
Był to elf łucznik, który chciał wyruszyć z nimi do tego lasu, opowiadał, że bardzo dobrze strzela i może być dla nich bardzo wielkim ułatwieniem i pomocą, miał na imię Sleith.

**8**

Najmądrzejszy z nich, Terilios, zapytał, co o tym sądzą pozostali. Jedynie Destan nie zgadzał się. Mówił coś o zagrożeniu z jego strony i o tym, że nie zasługuje na podróż z nimi.

**9**
Jednak Sleith się upierał, mówił, że sam od dawna chciał tam wejść ale się bał wchodzić tam sam wolał znaleźć grupę śmiałków którzy pójdą z nim.
- Gdy usłyszałem o was, to od razu wiedziałem, że szczęście spadło mi z nieba - upierał się.

**10**

Pozostali przekonali w końcu Destana że tak będzie bezpieczniej. Wszyscy się zgodzili, że jest to dla nich korzystnie. Terilios podał Sleithowi rękę, którą on uścisnął i przedstawił siebie i pozostałych.

**11**
Godzina minęła.
Wszyscy z ciekawością, a zarazem ze strachem weszli do lasu...

**12**

Poczuli chłód. Było tam dwa razy zimniej niż w sierpniowym słońcu poza lasem... Zagłebili się dalej w plątaninę korzeni i gałęzi...

**13**
Nagle wyskoczyło na nich 2 ohydnych, dzikich mutantów, którzy biegli na nich, jeden z jakimś kijem a drugi z dziwnym ogromnym mieczem o takich rozmiarach jakich jeszcze nikt nie widział.Biegli na nich jak wariaci. Łucznik oddał strzał, który trafiając tego mutanta z kijem trafił prosto w głowę, dalsza walka już nie była taka prosta.

*14**

Obaj wojownicy rzucili się szarżując na mutantów. Terilios rzucił w żywego mutanta magicznym pociskiem. Mutant był jednak silny, i, ciężko ranny biegł dalej.

**15**
Mutant biegnąc przewrócił jednego wojownika, a drugiego trafił swym wielgachnym mieczem w tarczę.
Jednak tarcza była na tyle wytrzymała aby powstrzymać ten cios. Łotr wyjął swój krótki łuk i trafił mutanta prosto w kolano, strzała przeleciała na wylot, mutant zawył z bólu.

**16**

Powoli osunął się nieżywy na ziemi. Śmiałkowie patrzyli, jak oba mutanty leżą w kałużach własnej krwi. Po chwili ocknęli się i podeszli do wojownika.

**17**
Wojownik wstał, otrzepał się i stanowczo powiedział - Idziemy dalej !

**18**

Destan stwierdził, że najpierw ich przeszuka. Znalazł 8 sztuk złota i podzielił je po równo.
- Teraz możemy iść- stwierdził.

**19**
Po kilku godzinach napadła na nich banda mutantów - 3 z mieczami podobnymi do tamtego wielkiego i 3 z długimi łukami. Dziesiątki uderzeń mieczami, dziesiątki wystrzelonych strzał, a walka trwała nadal, sekunda stawała się być godziną. Sytuacja wydawała się beznadziejna, gdy nagle wściekły mag wydał z siebie okropny krzyk, a z ziemi pod stopami wrogów wydobyło się coś przypominające gejzer, ale nie wylatywała z niego gorąca woda tylko olbrzymie ilości potężnej energii, która zabiła wszystkich wrogów, którzy po chwili padli martwi na ziemię, ekipa zaczęła klaskać magowi, ale on był zbyt zmęczony na radość, padł omdlały na ziemię.