R P G

**19**
Po kilku godzinach napadła na nich banda mutantów - 3 z mieczami podobnymi do tamtego wielkiego i 3 z długimi łukami.Dziesiątki uderzeń mieczami, dziesiątki wystrzelonych strzał, a walka trwała nadal, sekunda stawała się być godziną. Sytuacja wydawała się beznadziejna, gdy nagle wściekły mag wydał z siebie okropny krzyk, a z ziemi pod stopami wrogów wydobyło się coś przypominające gejzer, ale nie wylatywała z niego gorąca woda tylko olbrzymie ilości potężnej energii, która zabiła wszystkich wrogów, którzy po chwili padli martwi na ziemię, ekipa zaczęła klaskać magowi, ale on był zbyt zmęczony na radość, padł omdlały na ziemię.

**20**

Zdecydowali się założyć obozowisko, wszyscy byli zmęczeni i głodni, a w szczególności dla bezpieczeństwa omdlałego maga. Szybko pozbierali chrust i rozpalili małe ognisko. Z plecaka wyjęli racje i zaczęli jeść, nie czekając na Teriliosa.

**21**
Następnego dnia z rana wszyscy się obudzili, łącznie z Teriliosem.
Gdy zbierali się do wyjścia zauważyli, że nie mają żadnych pieniędzy, ktoś ich okradł...

**22**

Wszyscy patrzyli na Destana. On jednak stwierdził, że to no nie on okradł ich i nawet on nie ma pieniędzy. Po chwili jeden z wojowników, Kolevian, zauważył dziwny ślad który nie przypominał
śladu humanoida, ani żadnych innych znanych mu istot.

**23**
Wszyscy postanowili pójść tymi śladami. Znaleźli obozowisko nieznanych im dotąd istot, którzy piekli nad ogniem jakieś mięso. Wspomniane wyżej istoty wyglądały jak wielkie i groźne minotaury z ogromnymi rogami, stopy miały bardzo dziwne, a po między palcami mieli błony.

**24**

Zauważyli obok ogniska stos pieniędzy i błyskotek. "To oni" - pomyśleli natychmiast. Rozpoczęli naradę dotyczącą zaatakowania ich...

**25**
Sleith, Terilios, Destan, Kolevian i Tahalis zdecydowali, że w 5 się im nie uda przeciwko całemu obozowi tych stworów. Zgodzili się ze sobą, że zaatakują lub zakradną się w nocy i podbiorą swoje, a zarazem ich pieniądze. To musi być szybki atak z zaskoczenia lub zakradnięcie się po cichu.

**26**

Destan postanowił dodatkowo zabić wszystkich sztyletem i podpalić obóz. Nie podzielił się jednak tą "chęcią" z innymi.

**27**
Nadeszła noc. Gdy potwory położyły się spać, nasi bohaterowie weszli do obozu. Tahalis wziął wszystkie pieniądze i powiedział, że potem rozdzieli je po równo między wszystkich gdy oddalą się od obozu.

**28**

Nikt nie zauważył braku Destana, wszyscy byli zajęci ucieczką. Zaczął się skradać do jednego z namiotów, rozchylił płótno i zajrzał do wnętrza; zauważył błysk złotego kielicha w rękach jednego ze stworów:
-Cudownie- pomyślał - jeszcze tylko tam dojść i go mam; pestka.
Wyciągnął sztylet; podszedł bliżej; gdy był tuż obok ofiary, wbił nóż w szyję aż po rękojeść; bezgłośna śmierć...

**29**
Destan zapomniał wyjąć od razu kielich z ręki ofiary, a gdy ona umarła wypuściła go z ręki. Wypuszczony z dłoni potwora kielich otarł się o kawałek blachy leżącej na ziemi, a w efekcie obudziło to jednego z potworów.

**30**
Zauważywszy małego niziołka, ryknął z całych płuc. Wszystkie potwory się obudziły. Bohaterowi zaniem się obejrzyli już musieli walczyć z całym obozem. Zostali ranni i ogłuszeni. Stali się ich jeńcami.

**31**
Wszyscy obwiniali Destana o jego chciwość, przez niego wszyscy są więźniami. Destan poczuł się naprawdę źle. Żeby zrekompensować swoją porażkę obmyślił chytry plan.

**32**

Podczas gdy ich wiązano, Destan nieznacznym ruchem ręki przygotował nożyk w pochwie w rękawie. Gdy nikogo nie było, wyciągnął go i rozciął więzy Sleitha, który zrobił to samo sznurom niziołka. (Destan) Wyciągnął flaszkę z trucizną, którą zamierzał wrzucić im do jedzenia, aby zasnęli; bynajmniej nie zrezygnował z pucharu...

**33**
Gdy Destan wziął puchar, a wrodzy zasnęli po zjedzeniu zatrutego jedzenia, nasi bohaterzy zabrali swój cały ekwipunek i bronie, które im zabrano i uciekli czym prędzej. Gy oddalili się wystarczająco daleko, Terilios wygłosił krótką mowę. ,,Destan, przez twoją zachłanność zostaliśmy pojmani, ale dzięki tobie uwolniliśmy się, więc nie jesteśmy na ciebie źli, wykonałeś dobrą robotę".

**34**

Nadal byli jednak w samym środku lasu, a istoty zabrały ich gdzieś. Teraz naprawdę się zgubili...

**35**
Byli wyczerpani. Terilios postanowił sobie, że będzie opisywał w dzienniku wszystkie stwory które ujrzy.

**36**

Zdecydowali się na krótki odpoczynek, po czym poszli dalej. Nagle zauważyli czterech bandytów napadających karetę.
-Pomóżmy bandytom- krzyknął entuzjastycznie Destan, oddając ich kryjówkę w krzakach; Zaraz stracił swój zapał, gdy Terilios spiorunował go spojrzeniem.

**37**
Terilios się przez pewien czas zastanawiał. ,,Jak to ? Przecież to jest bardzo niebezpieczna misja, nikogo tu nie ma oprócz nas i potworów, to niemożliwe, żeby przejeżdżała tędy kareta. Coś tu jest nie tak, ale co ?"

**38**

"I jeszcze bandyci...". Uciekajmy- szepnął. To nie mogą być ludzie!!